Вера, Надзея, Любоў і іх маці Сафія
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/%D0%A1%D0%B2%D1%8F%D1%82%D1%8B%D1%8F_%D0%BC%D1%83%D1%87%D0%B0%D0%BD%D1%96%D1%86%D1%8B_%D0%A1%D0%BE%D1%84%E2%80%99%D1%8F%2C_%D0%92%D0%B5%D1%80%D0%B0%2C_%D0%9D%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D1%8F_%D1%96_%D0%9B%D1%8E%D0%B1%D0%BE%D1%9E._XV%D0%86II_%D1%81%D1%82._%D0%92%D0%B0%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C.jpg/250px-%D0%A1%D0%B2%D1%8F%D1%82%D1%8B%D1%8F_%D0%BC%D1%83%D1%87%D0%B0%D0%BD%D1%96%D1%86%D1%8B_%D0%A1%D0%BE%D1%84%E2%80%99%D1%8F%2C_%D0%92%D0%B5%D1%80%D0%B0%2C_%D0%9D%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D1%8F_%D1%96_%D0%9B%D1%8E%D0%B1%D0%BE%D1%9E._XV%D0%86II_%D1%81%D1%82._%D0%92%D0%B0%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C.jpg)
Вера, Надзея, Любоў і маці іх Сафія (грэч. Αγία Σοφία και οι κόρες της Πίστη, Ελπίς, Αγάπη; лац. Fides, Spes, Caritas) — хрысціянскія святыя, ушанаваныя ў ліку мучаніц. Жылі ў II стагоддзі ў Рыме (пам. 137). Памяць здзяйсняецца ў Праваслаўнай царквы 17 верасня (па юліянскім календары).
Сафія, удава з Мілана, прыбыла ў Рым і спынілася ў багатай дамы па імі Фесамнія. Паводле падання, Вера (грэч. Πίστη), Надзея (грэч. Ελπίς) і Любоў (грэч. Αγάπη)[1] выхоўваліся маці ў хрысціянскай набожнасці. Калі імператар Адрыян даведаўся пра гэта, ён паспрабаваў спакусіць і прымусіць пакланіцца багіні Артэмідзе — спачатку абяцаннем багатых падарункаў, а затым пагрозамі. Але яны непахісна вызнавалі сваю веру ў Хрыста. Імператар загадаў падвергнуць дочак Сафіі жорсткім катаванням, але яны цудоўным чынам перанеслі іх і загінулі толькі быўшы абезгалоўленымі ці засечанымі.
На дзень смерці Веры было 12 гадоў, Надзеі — 10 і Любові — 9. Імператар аддаў скатаваныя целы дочак Сафіі, яна з пашанай пахавала іх і памерла праз тры дні.
Першапачатковыя грэчаскія імёны дочак — Пістыс, Элпіс і Агапэ — былі перакладзены, і толькі імя іх маці Сафіі («Мудрасць») захавала арыгінальнае гучанне.
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]- Вера, Надзея, Любоў — хрысціянскія дабрадзейнасці
- Агапія, Ірына і Хіёнія («Любоў, Мір і Снежная»[2]) — тры іншыя святыя сястры-мучаніцы з гаворачымі імёнамі.
- Сафія Рымская — аднайменная святая з таго ж гарады, якая жыла ў IV стагоддзі, чые мошчы, паводле нямецкіх крыніц[3], захоўваюцца ў Эша і пачынаючы з XII стагоддзя яна згадваецца разам з трыма дочкамі — Верай, Надзеяй і Любоўю[4].
Зноскі
- ↑ Імёны адпавядаюць хрысціянскім дабрадзейнасцям з 1-га паслання Паўла да Карынфян (13:13)
- ↑ Снег як сімвал цноты
- ↑ Biographisch-Bibiographisches Kichenlexicon
- ↑ Афіцыйны сайт абацтва ў Эша Архівавана 4 сакавіка 2016.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Н . В . Герасименко. Вера, Надежда, Любовь и София // Православная энциклопедия. — М.: Церковно-научный центр «Православная энциклопедия», 2004. — Т. VII. — С. 702-704. — 752 с. — 39 000 экз. — ISBN 5-89572-010-2.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]![]() |
Вера, Надзея, Любоў і іх маці Сафія на Вікісховішчы |
---|